de geschiedenis van Alanya

De bekende geschiedenis van Alanya loopt uit tót het midden von 400 voor Christus. In het antieke tijdperk was de eerste naam van de stad bekend als Coracesium Het was een onafhankelijke stad gelegen tussen Pamphylio en Kilikya. De derde koning van Suriye, Anntiochus had heel Kilikya in bezit genomen moor Coracesium heeft hij niet kunnen aantasten. Het volk van Coracesium, enig bemoedigd door dit voorval, begon aan zeeroverij op de Middelende Zee. De meest beroemde piraat tussen hun was Tryphon die, in de eerste plaats door het Romeinse keizerlijk, in de omgeving zeer werd gevreesd. De piraten slaagden erin om tot de kuststadjes van Rome door te dringen, waar zij veel misdaden pleegden zoals afpersing, en ontvoerden talloze vrouwen voor losgeld. Door de aanvallen van de piraten heeft de zeehandel veel schade geleden. Door deze schade heerste er een grote hongersnood in de steden van Rome en dat was de druppel die de emmer deed overlopen. In 67 voor Christus ondernam de Romeinse commandant een grote zeereis om een eind te maken aan de zeeroverij. Na de overwinning op de zeerovers was de stad nu verbonden aan het Romeinse keizerrijk.
Er wordt beweerd dot Antonius, Alanya, in de periode van het Romeinse tijdperk had overhandigd aan Kleopatra en dat voor de schepenbouw van de zeemacht van Egypte de naaldbomen in de omgeving van Alanya werden gebruikt. Alanya werd tijdens de Byzantiumse periode Kolonoros genoemd, wat mooie berg betekend. Alanya heeft zijn meest succesvolle periode in de Selçuklu periode beleefd. De Selçuklu heerser Alaaddin Keykubat heeft de stad zijn eigen naam gegeyen. (stad Ala-Alaiye) Gedurende deze periode (tot in het begin van de 13e eeuw) was Alanya een belangrijk cultureel handelscentrum geworden. Veel gebouwen in het kasteel, de Sarapsahan die op de weg naar Antalya ligt, de Alarahan (de laatste ‘holte’ die Konya aan de kust verbind) en het Alara kasteel zijn belangrijke Selçuklu kunstwerken.

Historische Stadscentrum
Als u het historische stadscentrum van Alanya wilt bezoeken dan heeft u er belang bij als u bij de haven begint. In de zomermaanden is het aan te raden om ‘s ochtends vroeg te gaan of ‘s avonds wanneer de hitte een beetje heeft afgenomen. Men heeft er belang bij als eerste de Rode Toren (Kzil Kule) te bezoeken die gelijk naast de haven ligt. Daarnaast is het de moeite waard om de scheepswerf, het middengedeelte van het kasteel, en het binnenkasteel dat op de heuvel ligt te bezoeken.

Kizil Kule (de Rode Toren)
Kizil Kule is het meest indrukwekkende gebouw van Alanya. Het gebouw dat bijna symbolistisch is geworden voor Alanya is in 1226 gebouwd door de Selçuklu Sultan Alaaddin Keykubat Deze naam is gegeven omdat het van baksteen is gemaakt. De hoogte van de toren is 33 meter: Het is achthoekig en heeft 5 verdiepingen Een gedeelte van de parterre van de toren wordt als museum gebruikt waar etnografische kunstwerken worden tentoongesteld, zoals kleding uit het Osmaanse tijdperk, handwerken u[ de regio en de standjes waar deze werken worden vervaardigd. De toren beklimt men met 87 trappen. Naarmate men hogerop komt kan men via kleine openingen in de muren de omgeving observeren. De bovenste verdieping van de toren is open terras. Het panoramische uitzicht van het oostelijke gedeelte van PJanya kan men daar bewonderen.

De Scheepswerf
Nadat men de Rode Toren is gepasseerd en de stadswallen oploopt bereikt men de scheepswerf die Sultan Keykubat heeft laten bouwen. De scheepswerf is 2 jaar later dan de Rode Toren gebouwd. Het is de enigste scheepswerf resterend uit de Selçuklu periode. De scheepswerf word verdeeld in vijf gedeeltes. Elk gedeelte heeft een breedte van 7 meter en een diepte van 43 meter en komen regelrecht uit op de zee.

Het kasteel van Alanya
Na de Rode Toren en de scheepswerf kan men het kasteel van Alanya bezoeken. Er zijn twee wegen naar het kasteel. De eerste weg is vanuit het centrum, gelijk achter de moskee van Kuyularönü, de tweede weg naar het kasteel is in de richting van de grot van Damlatas. De tweede weg is een beetje stijl en bochtig Deze weg wordt meer bij het afdalen gebruikt. Bij het beklimmen van het kasteel is het beter de voorkeur te geven aan de eerste weg. Lopend bereikt men het kasteel ongeveer in 45 minuten. In de zomermaanden is het beter om ‘s ochtends vroeg of tegen de avond te gaan: Als u niet wilt lopen dan kunt u gebruik maken van de minibusjes (dolmus) die er heen gaan. Onderweg komt men veel cafes en restaurants tegen waar men kan uitrusten. Op weg naar het kasteel komt men veel kunstwerken tegen. Nadat men de twee deuren die inelkaar zijn gemaakt passeert. kan men vanuit de gesterntes de omgeving bestuderen. Ook op de weg met zijn scherpe bochten naar het kasteel kan men de omgeving goed observeren. Onderweg kunt u de Byziantiumse kerk (11 e eeuw), het Arabisch heiligdom (wat nu een moskee is), de Süleymaniye Moskee, gelijk daarnaast de Bedesten die is gerestaureerd en tegelijkertijd als restaurant, bar, café, en hotel dienst verleend, Ehmedek. waar de bevelhebber van het kasteel verbleef, huisjes van Alanya resterend uit de Osmaanse en Selçuklu periode, het Aksebe Sultan bedehuis en het mausoleum zien. Het binnenkasteel kan men via een paadje vanuit Ehmedek bereiken. Of men neemt de weg via het asfalt naar het uiterste eind van het schiereiland. U betaald een bepaald tarief bij de entree van het binnenkasteel. De entree leid tot een ruime binnenplaats. Aan de linkerkant bedekt met rode bakstenen is er een groot waterreservoir. Dit waterreservoir is de grootste van de 400 reservoirs, die in verschillende uithoeken van het kasteel zijn verspreid, en is nog steeds in gebruik. Eén van de belangrijkste kunstwerken onder de bescherming van het kasteel is de Byziantiumse kerk. De kerk werd tijdens de Selçuklu periode als bedehuis (Mesdjid) gebruikt. Het gedeelte achter de kerk dat met stijle treden wordt beklommen wordt gebruikt als ‘observeer terras. Wij raden aan vanuit 3 richtingen de betoverende schoonheid van de stad te bezichtigen Vooral bij zonsondergang. Als laatste hebben we in het binnenkasteel de Adam Atacagi Toren. (mannen lanceer’ toren). De toren heeft een hoogte van 250 meter vanaf de zee, AIs u de toren beklimt neem een steen in uw hand en doe een wens, Gooi de steen in de richting van de zee, AIs de steen de zee bereikt dan komt uw wens uit, Of uw steen de zee bereikt of niet kunnen we niet weten maar er word beweerd dat zo’n soortgelijk ‘spel’ in het Romeinse tijdperk door de gevangenen werd gespeeld, AIs de veroordeelden één van de drie stenen die aan hun werd gegeven in de zee kon gooien, werden ze vrijgelaten, maar als het hun niet lukte dan werden ze met een soort boog in de zee gegooid. De toren heeft aan dit gerucht zijn naam te danken.

De grot van Damlatas en het strand
Na uw bezoek aan het kasteel daalt u via de tweede weg af naar beneden en komt u uit bij de toegangsdeur van de grot van Damlatas. De grot ligt in het westen van het schiereiland. De Damlatas, die zijn naam aan de grot heeft te danken, ligt gelijk voor de grot. De grot met zijn kleurige druipstenen en stalagmieten en betoverende schoonheid heeft een stabiele warmte van 22-23 graden. De vochtigheidsgehalte van de grof veranderd tussen de 90- 100 procent. De druk van koolmonoxide is hoger dan normaal en de grot heeft een radioactieve uitwerking. Er word gezegd dat al deze eigenschappen een genezende uitwerking hebben op mensen die last hebben van astma en reumatiek. (Niet geschikt voor mensen die allergisch zijn voor de lucht van de grot).
Het gedeelte waar de druipstenen, stalagmieten en brede pilaren zich bevinden heeft een hoogte van 15 meter en een breedte van 13- 14 meter. Omdat de grot ook wel voor medische doelen wordt gebruikt zijn er verschillende bezoektijden voor mensen die als toerist komen en mensen die voor hun gezondheid komen. Mensen die deelnemen aan gezondsheidkuren betalen een symbolisch tarief aan de gemeente. Als toerist betaald men ook een bepaald tarief.

Het museum van Alanya
Alanya is met al zijn aspecten een stad vol met geschiedenis. Veel historische werken kunt u bestuderen in het museum van Alanya. Het museum bestaat uit drie afdelingen. De eerste afdeling tentoonstelt archeologische werken uit de Helenistische, Romeinse en Byziantiumse civilisatie. Vooral het bronzen standbeeld van Herakles is zeer indrukwekkend. Op de tweede afdeling worden etnografische werken,
toebehorend aan de Osmaanse periode, tentoongesteld, zoals een handgeschreven koran en een oud huis van Alanya met artistieke lijnen. De derde afdeling van het museum bestaat uit de kunstwerken die in de tuin worden tentoongesteld. Hier bevinden zich Lahitistische en archeologische overblijfselen.

Reageren niet mogelijk