In de eerste twee, drie maanden van je zwangerschap kun je inderdaad meer last hebben van acne dan normaal het geval is. Het optreden van puistjes staat namelijk sterk onder invloed van hormonen. Grote veranderingen op dit gebied, geven vaak een verergering van de klachten. Dat is niet alleen in de puberteit zo, maar dikwijls ook in het begin van de zwangerschap. (meer…)
Hoewel niemand op dezelfde manier reageert, blijken veel vrouwen na een mis kraam vaak door een diep dal te gaan. Na de periode van onzekerheid en spanning en de hoop dat het misschien toch nog goed zal gaan, krijg je het definitieve bericht dat het mis is. Ook al weet je dat het in zo’n geval bijna altijd om een afwijkende vrucht is gegaan, het kan je moeilijk vallen om de gebeurtenis te verwerken. Allerlei zaken kunnen er dan door je hoofd spelen. Het is heus niet ongewoon dat je daar wat neerslachtig door wordt.Zo probeer je misschien de reden of oorzaak te vinden waardoor het misging. Het ligt voor de hand dat je gaat twijfelen over het functioneren van je eigen lichaam. Ook kun je je wellicht schuldig gaan voelen. Je had dit niet moeten doen, je had dat verkeerd gedaan en dergelijke verwijten kunnen in je opkomen. Die gevoelens, die in feite ten onrechte zijn, kunnen je dikwijls nauwelijks worden afgenomen. Je kunt het onredelijk vinden dat jij je kind verliest, terwijl anderen kennelijk moeiteloos de zwangerschap uitdragen. Je vergeet dat ook andere vrouwen miskramen hebben. Ogenschijnlijk ben jij de enige ongelukkige. Ondanks het feit dat een kwart van de vrouwen vroeg of laat een miskraam krijgt, is er haast niemand van wie je dat te weten komt en met wie je erover kunt praten. Opmerkingen als: kop op, de volgende keer lukt het best, geven je het gevoel dat anderen er niets van begrijpen. Je houdt jezelf dan maar groot, hoewel je misschien het liefst in een huilbui zou willen uitbarsten. Vooral als je dan weer op de reclame ziet hoe een moeder haar baby verzorgt. Je weet immers ook niet of het de volgende keer wél goed zal gaan. (meer…)
Bij een ‘windei’ gaat het om een stoornis in het allerprilste begin van de zwangerschap, waarbij wel een vruchtzakje, maar geen vrucht (meer) aanwezig is. Het vruchtzakje is dus leeg. Bij een miskraam blijkt er in een op de drie gevallen een ‘windei’ te bestaan.
De oorzaak van een ‘windei’ is niet geheel duidelijk. Mogelijk is de aanleg van het vruchtje al van het begin af gestoord geweest. Het is ook mogelijk dat het vruchtje aanvankelijk wel aanwezig was, maar dan heel vroeg is gestorven. Het vruchtzakje zou daarna nog een tijdje doorgroeien, terwijl het toch al minuscuul kleine vruchtje als het ware ‘oplost’. (meer…)
Van een miskraam wordt gesproken wanneer de vrucht sterft in de eerste zestien weken na de laatste menstruatie. Medici spreken in dit geval van een spontane miskraam. Een miskraam begint meestal met wat licht bloedverlies. Als het doorzet, wordt het bloedverlies sterker en krijg je er baarmoederkrampen bij. Dat komt door het samentrekken van de baarmoederspier om het afgestorven vruchtje met het placentaweefsel in een keer uit te stoten. Het lijkt daarmee erg op een hevige menstruatie. (meer…)
De eenvoudigste en ook meest toegepaste manier om de vermoedelijke datum van de bevalling uit te rekenen, is door uit te gaan van de eerste dag van je laatste menstruatie en van een zwangerschapsduur van 40 weken ofwel 280 dagen. Aangezien dit wat moeilijk rekent, heeft de Duitse gynaecoloog Naegele daarop een foefje bedacht om het allemaal wat gemakkelijker te maken. De regel van Naegele, die vandaag-de-dag nog steeds wordt gebruikt, luidt: neem de eerste dag van de laatste menstruatie, tel daar negen maanden bij op (of trek daar drie maanden van af) en doe er vervolgens nog een week (zeven dagen) bij. (meer…)
Bijna altijd is het afsterven van de vrucht in de eerste zestien weken van de zwangerschap het gevolg van de aanwezigheid van een of meer afwijkingen bij de vrucht. Meestal wordt er dus bij de moeder zelf niets gevonden dat het ontstaan van de miskraam kan verklaren. (meer…)
Tal van aanwijzingen kunnen al in een vroeg stadium het bestaan van een zwan gerschap waarschijnlijk maken. Hoewel niet al die verschijnselen aanwezig hoeven te zijn, is het in het algemeen wel zo dat naarmate er meer verschijnselen zijn, het des te waarschijnlijker wordt dat je zwanger bent. Absolute zekerheid kan er pas later zijn. (meer…)
